BÓG POSŁAŁ SWEGO SYNA NA ŚWIAT, ABY ŚWIAT ZOSTAŁ ZBAWIONY

Święty Jan w dzisiejszej Ewangelii mówi, iż „tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. Bóg Ojciec wywyższając Chrystusa i zsyłając nam Ducha Świętego otworzył nam bramy życia wiecznego. Niech rozważanie św. Augustyna o tajemnicy Trójcy Przenajświętszej umocni nasze oddanie się Bogu i pomnoży naszą wiarę.

Ewangelia

Słowa Ewangelii według Świętego Jana   (J 3, 16-18)
Jezus powiedział do Nikodema:
«Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».

Oto Słowo Boże

* * * * * * *

Komentarz

Światłością jest Ojciec, światłością Syn, światłością Duch Święty, razem jednak nie stanowią trzech światłości, lecz jedną światłość. Dlatego też mądrością jest Ojciec, mądrością jest Syn, mądrością Duch Święty, a razem nie są trzema mądrościami, lecz jedną mądrością. A ponieważ tym samym jest w niej być, co być mądrością, przeto Ojciec i Syn i Duch Święty są jedną istotą. A że nie jest tam czymś innym być i być Bogiem, więc jest jeden Bóg: Ojciec, Syn i Duch Święty...
Kiedy więc wystarczyło zrozumieć w przybliżeniu to, co się mówi, przyjęto ten sposób wyrażania się, aby coś odpowiedzieć na pytania: Co to za „Troje”? Co za „Troje” wyznaje nasza wiara, kiedy twierdzi, że Ojciec różni się od Syna, a Duch Święty – Dar Boży – różni się od Ojca i od Syna? Kiedy więc stawia się pytanie: Co to są ci „Troje”? Albo: Czym są ci „Trzej”?, staramy się wymyślić jakieś specyficzne miano ogólne, które by objęło tą potrójną rzeczywistość. I nic nam na myśl nie przychodzi, ponieważ wielkość Bóstwa przewyższa możliwości potocznego słownictwa. Bliższe bowiem prawdy jest pojęcie o Bogu niż mówienie, a sama prawda przewyższa jeszcze pojęcie...
Cóż nam ostatecznie pozostaje, jak nie to, żeby uznać, iż wyrażenia takie powstają na skutek braków naszej mowy w narzucającej się nam konieczności obszernych dyskusji nad błędami heretyków? Gdy bowiem ludzkie ubóstwo usiłowało słowami przekazać umysłom ludzi to, co w tajemniczej głębi duszy o Panu Bogu, Stworzycielu swoim pojmuje czy to przez pobożną wiarę, czy inne formy rozumienia, wówczas lękało się ono mówić o trzech istotach, by nie myślano na tej podstawie o jakichś różnicach w tej najwyższej równości. Z drugiej strony nie można było przeczytać pewnej troistości. Przecząc jej, Sabeliusz popadł w herezję.
Pismo Święte poucza nas z wszelką pewnością o tym, w co należy pobożnie wierzyć i co przedstawia się duszy z niewątpliwą pewnością: uczy więc, że jest Ojciec i Syn i Duch Święty oraz że Syn nie jest tym samym co Ojciec, a Duch Święty nie jest tym samym co Ojciec czy Syn. Szukano, jak nazwać tych „Troje”. Mówiono więc o substancjach albo Osobach. Oznaczeniem takim chciano dać do zrozumienia, że nie ma tu różnic, ale też nie ma i pojedynczości. Tak więc wskazywano tu na jedność przez określenie „jedna istota” i na troistość, ponieważ wymienia się trzy substancje albo osoby.
Jeśli więc ktoś chce dla potrzeb dyskusji przyjąć jakieś oznaczenie... tak by móc jednym określeniem odpowiedzieć na pytanie: Kto są ci „Troje”, i chce odpowiedzieć: Trzy substancje albo trzy osoby, to niechaj odsunie od tego wszelkie pojęcia masy i rozciągłości, różnorodności jakiejś lub niepodobności, które mogłyby nasuwać myśl, że coś tu jest mniejsze lub większe od drugiego. Niech w ten sposób unika tak pomieszania Osób, jak i rozróżnień wprowadzających jakąś nierówność. Jeśli nie możemy zrozumieć, to przez wiarę przyjmujmy, aż zajaśnieje w naszych sercach Ten, który powiedział przez Proroka: „Jeśli wierzyć nie będziecie, nie zrozumiecie” (Iz 7,9).
                                                                             
                                                                                                                                                   Św. Augustyn (†430)

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej