WYMAGANIA NOWEGO PRZYMIERZA

Dzisiejsza Ewangelia daje nam wskazówki, co do wypełniania przykazań Bożych w naszym codziennym życiu. Mamy postępować według Dekalogu; Pan Jezus mówi jasno: „Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni” (Mt 5,17). Nie możemy więc dać się zwieść rozmaitym prądom, które w dzisiejszym świecie chcą wpłynąć na nasze rozumienie przykazań Bożych.

 

Ewangelia (Wersja dłuższa)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza   (Mt 5, 17-37)

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.

Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: „Raka”, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: „Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.

Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza.

Słyszeliście, że powiedziano: „Nie cudzołóż”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa. Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła.

Powiedziano też: „Jeśli ktoś chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto oddala swoją żonę – poza wypadkiem nierządu – naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa.

Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: „Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi”. A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, bo jest tronem Boga; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nawet jednego włosa nie możesz uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi».

 

Ewangelia (Wersja krótsza)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza  (Mt 5, 20-22a. 27-28. 33-34a. 37)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi.

Słyszeliście, że powiedziano: „Nie cudzołóż”. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa.

Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: „Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi”. A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi».

 

* * * * * * * 

Komentarz

Jednym z najbardziej szkodliwych i zgubnych oszustw w życiu duchowym, jest gardzenie i nie przywiązywanie wagi do małych rzeczy, tylko dlatego, że oceniamy je jako małe i nic nie warte...  Wszyscy Święci zawdzięczają swoją wielkość wierności małym rzeczom, które potrafili znakomicie wykorzystać. Codzienne doświadczenie dostarcza dowodów na to, że ten, kto bagatelizuje małe rzeczy, stopniowo upada - powoli, niezauważalnie stacza się po „równej pochyłej”. 

Nawet w przyrodzie obserwujemy to samo. Czym jest ziarenko owsa, kropla wody, atom kurzu? Ale czy wszystkie te malutkie rzeczy nie tworzą plaż i pustyń, rzek i oceanów? Jaką wagę przypisuje się jednemu owadowi, czy niewidzialnej bakterii? A jednak, jak wiele szkód mogą wyrządzić, jeśli się pomnożą.  

Całe życie duchowe jest zbiorem małych rzeczy, które później złożą się na nasze wieczne szczęście lub naszą wieczną zgubę. Być może nigdy nie będziemy mieli nadzwyczajnych okazji, ani odwagi i sił do podjęcia wielkich, heroicznych dzieł. Nasza doskonałość zawiera się nie w nadzwyczajnych rzeczach, lecz w wierności i dokładności naszym codziennym obowiązkom... 

Chrystus mówi w Ewangelii: Ponieważ byłeś wierny w niewielkich rzeczach, tzn. w małych rzeczach, które wydają się nie mieć znaczenia, nad wieloma cię postawię ... Cóż za wielka hojność Pana! Prosi nas o tak mało, aby potem dać nam wiele... Któż nie zdobędzie się, by dać to niewiele i by być wiernym w tych małych rzeczach, jeśli od tego będzie zależało otrzymanie nagrody w wieczności? 

 Oczywiście, to niewiele przestaje być już czymś bez znaczenia, ponieważ w perspektywie wieczności nabiera wielkiej wartości. Dlatego nie można nazwać małym tego, co dotyczy duszy, naszego zbawienia i uświęcenia. 

Te małe rzeczy tak nieznaczące, prawie niezauważalne, tak zwyczajne i codzienne, trzeba wypełniać każdego dnia z dokładnością i doskonałością; trzeba spełnić je dobrze, z taką samą gorliwością, zapałem  i entuzjazmem, jakby to dotyczyło wielkich i wspaniałych rzeczy; to wszystko zakłada wielkiego ducha, silną wolę, ducha poświęcenia i ogromne zaparcie się siebie; jeden dzień, dwa dni, miesiąc – początkowo przechodzi ze względną łatwością. Lecz wierność praktykowana zawsze, przez całe życie staje się prawdziwym męczeństwem; nie istnieje umartwienie, ani pokuta bardziej uciążliwa i dotkliwa niż ta. 

To, co powiedział św. Jan Berchmans jest prawdą, której wszyscy możemy doświadczyć: „największą pokutą jest codzienne życie”, życie wypełnione tysiącami małych rzeczy i drobnych szczegółów, które trzeba wykonać z zapałem i starannością, z wielką uwagą i dokładnością.

Takim było życie Maryi, w którym nie starała się Ona błyszczeć wiedzą, pomysłowością, ani potęgą, nie czyniła też nadzwyczajnych cudów, lecz wszystko w swoim życiu wykonywała z czystą intencją spełnienia woli Bożej i dlatego wszystko czyniła z największą doskonałością.

Jeśli w swoją pracę wkładasz całe swe serce i siłę twojej miłości, to ona jest prawdziwie wartościowa i będzie podobać się Panu, chociaż zdawałaby się mała i nieznacząca. Dla Boga, liczy się serce, prawa i czysta intencja. Zatem czyń wszystko dla Boga - w ten sposób wszystko, co wydawałoby się zwyczajne, np. jedzenie, spanie, odpoczywanie, mogą stać się szlachetnymi czynnościami ku chwale Boga, o niemałej zasłudze dla naszej duszy. 

Wykorzystując te małe okazje do praktykowania pokory, prostoty i umartwienia, dusza będzie dobrze zahartowana i przygotowana do wielkich rzeczy, według Bożej woli.

Pan Jezus mówi nam dziś: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić (...).  „Kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.”- Wiemy, że Tą, która doskonale wypełniała Prawo i wszystkie małe rzeczy, była Matka Najświętsza, która w zaciszu Nazaretu w ten sposób przygotowywała się, by potem móc z męstwem stanąć pod Krzyżem na Kalwarii. Prośmy Ją, aby pomogła nam naśladować Jej heroiczną wierność sprawom dnia codziennego.  

 

Fragmenty rozważania z „Maria nelle sue virtù” Ildefonsa Rodriqueza Villar

 

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej