JAN CHRZCICIEL PRZYGOTOWUJE DROGĘ PANU

Wśród wielkich osobistości Starego Testamentu, które Kościół prezentuje nam w czasie Adwentu, dominuje surowa postać świętego Jana Chrzciciela, proroka posłanego przez Boga, by głosił i przygotował ludzi swojej epoki na rychłe przyjście Zbawiciela.

 

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza    Mt 3, 1-12 

W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego». 

Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny. 

Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordanie, wyznając przy tym swe grzechy. 

A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: «Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone. 

Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».

Oto słowo Pańskie.

* * * * * *

Komentarz

NAWRACAJCIE SIĘ!  

Dzisiejsza Ewangelia przedstawia Jana Chrzciciela w chwili gdy przemawia na pustyni w Judei. Treść jego nauczania koncentruje się w jednym słowie: „Nawracajcie się”  (Mt 3,2). Wszyscy prorocy wzywali do nawrócenia, ale Jan Chrzciciel zwraca uwagę na jego pilność: „Bliskie jest Królestwo Boże”(tamże). Mesjasz jest już obecny na świecie i należy natychmiast przygotować Mu drogę poprzez prawdziwe nawrócenie, zdolne przemienić serce, umysł i całe życie. 

Jednak faryzeusze i saduceusze, utrzymując, że zbawienie jest prawem, które należy im się jako potomkom Abrahama, czuli się zwolnieni od obowiązku nawrócenia. Jan Chrzciciel mocnymi słowami daje im do zrozumienia jak wielki popełniają błąd. Strofuje ich mówiąc: „Plemię żmijowe, kto wam pokazał jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie wiec godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: «Abrahama mamy za ojca»” (Mt 3, 7-9). 

Od dwóch tysięcy lat, mocny głos św. Jana Chrzciciela zachęca ludzi do nawrócenia. A jednak, po upływie tylu wieków istnienia Chrześcijaństwa, świat jeszcze się nie otworzył na przyjęcie Ewangelii i nie zwrócił całkowicie ku niej. Wydaje się, że człowiek dzisiejszych czasów nie ma najmniejszego zamiaru zwrócić się ku Bogu. Przekonany o swojej racji, dąży do potwierdzenia samego siebie, kierując się własnymi kryteriami i zasadami na drodze, która coraz bardziej oddala go od Boga.

NAWRÓCENIE TO NIE TYLKO DOBRE UCZYNKI

W tę drugą Niedzielę Adwentu, Jan Chrzciciel szczególnie do nas kieruje zachętę do nawrócenia. Jego potężny głos pragnie zbudzić nasze sumienia z duchowego letargu.  Nierzadko jednak, nawet wśród chrześcijan, znaleźć można tych, którzy nie traktują poważnie jego groźnego ostrzeżenia. Nie łudźmy się, że jesteśmy „w porządku” przed Bogiem tylko dlatego, że spełnimy jakiś dobry uczynek czy jakieś zewnętrzne praktyki pobożności.

Nawrócenie, o którym mówi Ewangelia, nie jest jakimś czynem zewnętrznym, a poważnym wysiłkiem, który należy podejmować każdego dnia, przede wszystkim w naszych wnętrzach. Jest pracą, która wymaga nieustannej walki przeciwko grzechowi we wszystkich jego licznych przejawach (egoizm, pycha, nieczystość, kłamstwo, nienawiść, przemoc, tchórzostwo, lenistwo). Jest radykalną przemianą sposobu myślenia, uczuć i zachowania, które muszą stać się całkowicie nowe, tzn. według Boga.

ŚWIĘTY PIO PROROKIEM NASZYCH CZASÓW

Chociaż droga nawrócenia nie jest łatwa, nie należy ulegać zniechęceniu. Kościół w swoich Świętych daje nam wzniosłe przykłady do naśladowania. Przyglądając się ich życiu, spostrzegamy, że mamy do czynienia z duszami, które potrafiły hojnie przyjąć ewangeliczne wezwanie do nawrócenia i w ten sposób osiągnęły najwyższe szczyty świętości. Wśród tych dusz wyłania się znana wszystkim, wielka postać św. Ojca Pio. W jego mocnym, surowym, ubogim, oderwanym od ziemskich rzeczy życiu, można dostrzec echo głosu, zachowania i nauczania św. Jana Chrzciciela. Święty kapucyn jest prorokiem, który nadal woła na pustyni ludzkich sumień, aby przygotować drogę Zbawicielowi, który przychodzi.

PRZYGOTOWANIE W CISZY I MODLITWIE

W Boże Narodzenie, Syn Boży przychodzi, aby ponownie narodzić się w każdym sercu.  W tych dniach przygotowania nie dajmy się rozproszyć przez światowy zgiełk, który oferuje nam rzeczy nic nie znaczące zamiast Boga, a podwajajmy raczej pragnienia i zapał naszych serc razem z Sercem Matki Najświętszej w oczekiwaniu na przyjście Jezusa. Przygotujmy się do przyjęcia tej łaski starając się każdego dnia znaleźć chwile ciszy przeznaczając je na modlitwę, rachunek sumienia i refleksję nad wiecznymi Prawdami, w świetle których odkryjemy nędzę duchową, kompromisy i niewierności, jakie w życiu zdarzyło nam się popełnić. Zachęceni mocnym nawoływaniem Jana Chrzciciela i świętego Pio z Pietrelciny, przygotujmy drogę Panu, podejmując raz jeszcze drogę nawrócenia. Usuńmy z naszych serc pychę i dumę, które je wypełniają, aby zrobić miejsce przychodzącemu Chrystusowi.

 

O. Gabriel Maria Pellettiere, FI

 

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej