PRZYPOWIEŚĆ O BOGACZU I ŁAZARZU

Czytania biblijne tej niedzieli są mocnym przypomnieniem dla tych, którzy oddają się przyjemnościom życia, wygodom, beztrosce, nie walczą ze swymi wadami i dla tych, którzy żyją zupełnie nie interesując się Bogiem, bliźnimi, ani swym wiecznym przeznaczeniem. 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza    Łk 16, 19-31 

Jezus powiedział do faryzeuszów: 

«Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. 

Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu. 

Lecz Abraham odrzekł: Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać. 

Tamten rzekł: Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki. 

Lecz Abraham odparł: Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają. Tamten odrzekł: Nie, ojcze Abrahamie, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą. 

Odpowiedział mu: Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą».

Oto słowo Pańskie.

 * * * * * * *

Komentarz

PIEKŁO ISTNIEJE

Z przypowieści o bogaczu i ubogim Łazarzu, jasno wynika, że piekło istnieje, pomimo tego, że dziś wielu poddaje to w wątpliwość. Istnienie piekła jest prawdą wiary, którą chrześcijanin musi zaakceptować. Jezus często o tym mówi w Ewangelii, a dziś bardzo wyraźnie podkreśla to, opowiadając przypowieść, zapisaną przez Łukasza Ewangelistę.

Pan Jezus poza faktem istnienia piekła, podaje też jego niezmienną cechę: ciągłość. Kto zostaje skazany na piekło, pozostanie tam na zawsze – na całą wieczność! Potępienie takiej duszy jest ostateczne i niezmienne. „Między nami a wami – powiedział Abraham bogaczowi – zionie ogromna przepaść, tak, że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do was się przedostać” (Łk 16,26). W związku z tym, wyrok wydany przez wiecznego Sędziego, po naszej śmierci, ma wartość wieczną: Będziemy albo zbawieni albo potępieni na wieki.

SZKODA CZASU NA MARNOŚCI

Z powyższej prawdy można wywnioskować, jak ogromnie ważne i cenne jest nasze życie doczesne. W przeciągu tego życia, budujemy nasze życie przyszłe w wieczności. W związku z tym, nie możemy go marnować, ponieważ to właśnie teraz jest czas, który został nam dany, by zarobić na naszą wieczną nagrodę.

Przypowieść z Ewangelii podkreśla, że bogacz „ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił” (tamże, 19). Człowiek ten, nie został skazany na piekło za to tylko, że był bogaty, ale dlatego, że uczynił ze swego życia nieustanne święto oraz dlatego, że przesadnie zabiegał o wygodne życie, pełne wygód i przyjemności. Jego najpoważniejszym grzechem było to, że żył tylko dla siebie, jakby Bóg nie istniał,  nie zauważył nawet biednego Łazarza, pokrytego ranami, który leżał u jego drzwi, umierającego z głodu. Niepohamowane pragnienie korzystania z życia sprawia, że człowiek staje się samolubny i nieczuły na potrzeby innych, do tego stopnia, że nie nawróciłby się, „choćby kto z umarłych powstał” (tamże, 31), jak czytamy w przypowieści.

PRZESTROGA NA WIECZNOŚĆ

I ubogi i bogaty kończą swe życie, lecz jakże bardzo różnią się ich wieczne losy! Łazarz, który znosił w pokoju własne nieszczęścia, został zaniesiony przez aniołów „na łono Abrahama”(tamże, 22). Bogacz zaś, który w swoim życiu myślał tylko o ucztach i hulankach, teraz leży pogrążony w płomieniach ognia wiecznego w piekle. 

„UCIEKAJ OD TEGO RODZAJU RZECZY!”

Jest to przesłanie aktualne także dla naszych czasów, szczególnie w tych częściach świata, gdzie kraje opływają w bogactwa i dobrobyt. W świetle tych ewangelicznych prawd, św. Paweł w drugim czytaniu, zachęca nas do unikania wszelkich form chciwości pieniędzy. [We wcześniejszym fragmencie ostrzega: „Ci, którzy chcą się bogacić wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami.” (1Tm 6,9-10)]. 

Potraktujmy jego słowa, które pisze do Tymoteusza, jako skierowane do nas: „Ty, o człowiecze Boży uciekaj od tego rodzaju rzeczy” (tamże, 11).Przyjmijmy jego zachętę do podążania „za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością! (tamże) i abyśmy „zdobyli życie wieczne” (tamże, 12).

GWIAZDO MORZA, POKAŻ DROGĘ DO WIECZNEGO PORTU!

Skierujmy nasze modlitwy do Najświętszej Maryi Panny, która jest Gwiazdą Morza i Ucieczką grzeszników, aby wskazała nam drogę do Serca Jezusowego. Błagajmy Ją, by nie pozwoliła nam marnować naszego życia, na wszystko to, co nie pomaga lub wręcz przeszkadza w zdobyciu wiecznego szczęścia w niebie. Powtarzajmy często „Zdrowaś Maryjo” ze szczególną uwagą na słowa: „módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej”. Amen.

 

O. Gabriele Maria Pellettieri, FI

 

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej