KTO SIĘ WYWYŻSZA, BĘDZIE PONIŻONY, A KTO SIĘ PONIŻA, BĘDZIE WYWYŻSZONY

Dzisiaj Słowo Boże zachęca nas do refleksji na temat pokory, cnoty, którą mistrzowie duchowi uważają za fundament wszystkich innych. Pokora nie jest „modna” w naszych czasach; a jednak jest cnotą, która bardziej niż każda inna, pozwala nam żyć w prawdzie o nas samych. 

 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza     Łk 14, 1. 7-14 

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. 

I opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie wybierali pierwsze miejsca. Tak mówił do nich: «Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca; by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. 

Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej ”; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony». 

Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: «Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. 

A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych».

Oto słowo Pańskie.

 

* * * * * * *

Komentarz

POKORA WYMOGIEM PRAWDY

Bóg stworzył człowieka z czystej, nieprzymuszonej miłości. Z tej podstawowej zasady, wynika nasza całkowita zależność od Niego. Bez Boga nie moglibyśmy istnieć, ani nie utrzymalibyśmy się w istnieniu nawet przez chwilę. Jeśli chodzi o życie nadprzyrodzone, jeszcze bardziej zależymy od Boga, ponieważ wszystko zostało nam dane. Zatem być pokornym, oznacza kroczyć w prawdzie, czyli rozpoznać naszą całkowitą zależności od Boga. Pokora jest cnotą bliską Bogu ponieważ uwzględnia porządek zaprowadzony przez Niego w akcie stworzenia. 

„KTO SIĘ WYWYŻSZA...”

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii znajdujemy wymowną naukę o pokorze. Jezus, zaproszony na obiad przez jednego z przywódców faryzeuszów, zauważa niedorzeczne zachowanie gości: wszyscy usiłują zająć pierwsze miejsca. W obliczu marności tej sceny, Mistrz mówi do swoich uczniów: „Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca [...]. Każdy, bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”(Łk 14,8.11). Cóż za głęboka lekcja pokory!

 Te Boskie i znaczące słowa streszczają całe nauczanie Chrystusa o pokorze. Zapraszają do wyboru właściwego sposobu życia: Wybierania ostatniego miejsca. To złota zasada, którą praktykowali wszyscy święci, by zniszczyć straszliwe pragnienie ambicji, które znajduje się w każdym człowieku. Dążenie do osiągnięcia sukcesów, uważanie siebie za lepszych i bardziej zasłużonych od innych, pragnienie bycia pierwszymi, bycia szanowanymi i akceptowanymi, chwalonymi i wywyższanymi,  mając to wszystko w nas wrodzone, jest to trucizna, która pochodzi od zbuntowanego anioła, szatana.

NISZCZĄCA TENDENCJA CZŁOWIEKA

Człowiek staje się nieroztropny, gdy próbuje postawić siebie przed swoim Stwórcą. Historia o zbuntowanych aniołach i naszych pierwszych rodzicach są przykładem tego, jak Bóg surowo karze ambicję. Ta oto jest bowiem jedną z najbardziej niszczących tendencji człowieka, ponieważ czyni go zbuntowanym wrogiem chwały Bożej, zarozumiałym, zadufanym w sobie, szorstkim i pysznym w stosunku do bliźnich. 

Niestety w dzisiejszych czasach, większość ludzi, za jedyny cel życia uznaje sukces i sławę, ubóstwienie własnego obrazu. Człowiek chce wyróżniać się za wszelką cenę i w każdej dziedzinie życia. Dlatego ma odrazę do pokory, którą uważa za cechę słabych. Jezus, wręcz przeciwnie, uczy nas, że pokorny będzie wywyższony; To pokazuje, iż ostateczne zwycięstwo łączy się z pozorną porażką, a życie zdobywa się, tracąc je. To jest mądrość, która pochodzi od Boga: tylko upokorzenie i krzyż prowadzą do chwały. 

NAŚLADOWAĆ MISTRZA I MISTRZYNIĘ

Z drugiej strony, pokora znajduje swoje najgłębsze korzenie i najcudowniejszy przykład, właśnie w tajemnicy boskiego i ludzkiego życia Jezusa: będąc Synem Bożym, stał się Synem Człowieczym; będąc pierwszym, stał się ostatnim; będąc Panem, stał się sługą wszystkich, uniżając się aż do śmierci na krzyżu. Dlatego też Bóg wywyższył Go i uczynił Panem całego wszechświata. Pokorne poddanie się Woli Ojca Niebieskiego było tajemnicą, która naznaczała całe życie Jezusa, a po Nim, wszystkich błogosławionych dusz, zwłaszcza naszej ukochanej Matki Maryi. Zatem niech się stanie tajemnicą również naszej ziemskiej wędrówki!

 

O. Gabriel M. Pellettieri, FI 

 

 

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej