PRZYPOWIEŚĆ O ZGUBIONEJ OWCY

Słodkie Serce Jezusa, proszę Cię najgoręcej, spraw bym Cię kochał, a kochał coraz więcej!

Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce moje według Serca Twego!

Jeśli chcemy być czcicielami Najświętszego Serca Jezusowego w czynach, a nie tylko w słowach, powinniśmy starać się często powtarzać te krótkie, znane od dawna modlitwy z całą miłością na jaką nas stać i z wielką uwagą, szczególnie w czerwcu, który jest właśnie miesiącem poświęconym Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. 

 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza       Łk 15, 3-7 

Jezus opowiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie następującą przypowieść: 

«Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”. 

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia».

 Oto słowo Pańskie.

* * * * * * * 

Komentarz

ODPŁACIĆ MIŁOŚCIĄ ZA MIŁOŚĆ 

Papież Leon XIII w encyklice „Annum Sacrum” stwierdza: „Najświętsze Serce Pana Jezusa jest symbolem i obrazem nieskończonej miłości Jezusa Chrystusa, miłości, która popycha do odwzajemnienia Jego miłości”. Nic w rzeczywistości bardziej niż miłość nie jest zdolne do wzbudzenia miłości: „za miłość płaci się miłością”, powtarzali zawsze święci. Święta Teresa od Jezusa napisała: „Zawsze, gdy myślimy o Chrystusie, przypominajmy sobie o miłości, z jaką uczynił nam tak wiele darów… Miłość wyzwala miłość. A choćby nasza miłość do Boga była całkiem w powijakach, a my bardzo nielojalni, usiłujmy iść, wpatrując się nieustannie w miłość Boga do nas ukazaną w Chrystusie i rozbudzając siebie do miłowania ” (Księga mojego życia 22, 14).

Właśnie po to, by pobudzić nas do miłowania, Kościół proponuje nam nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa, które polega na tym, by ukochać miłość, „odpłacić miłością za miłość”, jak mawiała św. Małgorzata Maria, wielka uczennica Najświętszego Serca.

 „Kochać to oddać wszystko, nawet samego siebie”, mówiła św. Tereska od Dzieciątka Jezus. Miłość, gdy jest prawdziwa, oddaje się całkowicie i w tym całkowitym oddaniu się Bogu, kochająca dusza znajduje swój pokój i odpoczynek.

Sam Jezus powtarza: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą” (Mk 12, 30);   i każdy jest zobowiązany wcielić w życie to przykazanie zgodnie z obranym przez siebie stanem. Przez kilkukrotne podkreślenie słowa „całym”, Pan Bóg wymaga On od nas miłości całkowitej, i w związku z tym, domaga się również całkowitego oddania się Jemu, na Jego służbę. Nie tylko częściowo, lecz całkowicie.

ŻYĆ NABOŻEŃSTWEM W CODZIENNOŚCI

Jezus wskazuje nam jak wykazać, że naprawdę kochamy: „Jeśli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania” (J 14, 15). Nie idźmy zatem daleko, aby poszukiwać niezwykłych sposobów realizacji naszego poświęcenie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Postarajmy się je znaleźć blisko nas, w rzeczywistości naszego codziennego życia. Mieć nabożeństwo do Najświętszego Serca oznacza obierać zawsze Jego przykazania, Jego wolę, Jego pragnienia, Jego upodobania jako normę życia i być gotowym zrezygnować z własnej woli i upodobań, jeśliby te były jej przeciwne.

Jest wielu chrześcijan, którzy twierdzą, że mają nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa, ale niewielu jest takich, którzy na prawdę są Mu oddani. Większość żyje tym oddaniem jedynie „po części”, co oznacza, że potrafią przedkładać wolę Jezusa nad własną, ale tylko wtedy gdy w przeciwnym razie dopuściliby się grzechu ciężkiego. Gdy jednak chodzi  o grzechy powszednie, czy o niedoskonałości, nie czynią żadnego wysiłku, by ich uniknąć i robią to, co im się podoba. Jezus potrzebuje wierniejszych przyjaciół, szuka dusz, które przeżywają swoje oddanie do tego stopnia, by nigdy nie przedkładać własnych pragnień i preferencji, ponad Jego wolę. Jeśli chcemy stać się jednymi z nich, posłuchajmy słów Jezusa, który powtarza: „Synu, daj mi swoje serce” i dodaje; „Daj mi je całkowicie, żyjąc całkowicie według Mojego Serca.”

Jezu cichy i serca pokornego, uczyń serce moje według serca Twego!

Dusza mająca nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego, musi czuć potrzebę wzorowania życia, na życiu Jezusa. Jak możemy mówić o szczerym oddaniu Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, jeżeli zachowujemy w naszych sercach uczucia i pragnienia, które są w opozycji do Jego uczuć i pragnień?

LEKCJA ŁAGODNOŚCI I POKORY

Jest oczywiste, że aby kształtować swoje serce według Serca Chrystusa, nie można ograniczyć się jedynie do wyeliminowania niektórych wad, zdobycia niektórych cnót, lecz trzeba dążyć do przemiany całego życia. Jednakże Boski Mistrz, kiedy przedstawia swe Serce jako wzór, mówi w szczególności o dwóch cnotach: o łagodności i pokorze; „ uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem” (Mt 11,29), i czyni to nie bez powodu, ponieważ wtedy, gdy  usuniemy z naszych serc wszystkie poruszenia miłości własnej i pychy, będzie nam łatwiej wyeliminować pozostałe wady; kiedy zdobędziemy głęboką pokorę, uzyskamy wraz z nią wszystkie inne cnoty. Zatrzymajmy się, by dobrze przemyśleć tę ważną lekcję Serca Jezusowego.

KTO W TOBIE RZĄDZI?

Przede wszystkim Jezus mówi o cichości, czy  innymi słowy o łagodności. Łagodność jest cnotą, która sprawia, że człowiek jest zdolny do opanowania wszystkiego, co ogólnie nazywamy gniewem i złością. Ta cnota daje siłę, aby zapanować, powstrzymać wszelkie poruszenia gniewu, które niekiedy zmuszają nas do przekroczenia wyznaczonych granic, sprawiają, że… tracimy głowę.

Jako że głową duszy, która chce dać siebie na służbę Bogu jest sam Bóg, jest samo Serce Jezusa, jeśli nawet tylko na chwilę stracimy z oczu Pana i oddalimy się od Niego, skończymy podążając za miłością własną, własnymi pasjami;

Łagodność zaś, czyni nas panami samych siebie, zdolnymi do załagodzenia wszelkiego rodzaju zdenerwowania, czy rozdrażnienia. Jeśli szczerze zbadamy siebie, uznamy, że każde zdenerwowanie jest prawie zawsze spowodowane przez naszą dumę, która została w jakiś sposób urażona; poryw gniewu został wywołany przez coś, co zraniło nasze „ja”. Widzisz zatem, że łagodność jest cnotą głęboko powiązaną z pokorą.

Nasz Pan łączy z lekcją łagodności, tę o pokorze, właśnie dlatego, że podstawą łagodności jest właśnie pokora.

Wystarczy nawet trochę dumy, miłości własnej, przywiązania do własnego sposobu myślenia czy postrzegania, aby doprowadzić nas do stanu, w którym nie będziemy w stanie znieść czegokolwiek, co będzie nam przeciwne, a następnie utratę, w mniejszym lub większym stopniu panowania nad sobą, pokoju wewnętrznego i zewnętrznego. Jeśli utracimy pokój, utracimy również przejrzystość sądu, dlatego nie będziemy mogli dostrzec Bożego światła, które wskazuje drogę i to, czego Pan od nas oczekuje. 

CIĘŻKA PRACA PROWADZI DO ZWYCIĘSTWA 

By skorzystać z lekcji Serca Jezusa, by ukształtować własne serce według Jego Serca, musimy zatem ciężko pracować, by wykorzenić w sobie wszystkie zalążki pychy i miłości własnej. To jest praca, w którą trzeba wkładać wysiłek dzień po dniu, zaczynając zawsze od nowa, nie zniechęcając się, gdy usłyszymy głos własnego „ja”, głos natury, która będzie się wzdrygać, dając nam odczuć niechęć i wstręt. Tę bitwę wygramy, jeżeli nigdy nie przestaniemy walczyć.

Aby zachęcić się do tej walki, pomyślmy, że przyniesie ona korzyść nie tylko naszym duszom, ale także innym, bo — jak mówi Pius XI — „Im bardziej pozbędziemy się miłości własnej i naszych namiętności..., tym obfitsze będą owoce przebłagalne i zadośćuczynienia, jakie zbierzemy dla nas i dla innych”.

NIEPOKALANE SERCE MARYI NASZĄ POMOCĄ

Wiemy doskonale, że na świecie nie było i nie będzie Serca, tak doskonale upodobnionego do Serca Jezusowego jak Serce Maryi. Biegnijmy do Niej, prosząc, by pomogła nam jak najbardziej upodobnić się do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

 

 

 

 

 

Copyright © 2019 Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej